Uzun yıllardır (12 yıl)  web sitesi ile uğraşsam da kişisel blog dünyasında çok yeniyim. Bu nedenle ilk kez Berat Bozkurt kardeşim tarafından Büyüdüğümü Ne Zaman Anladım? adlı konuda #mimlenmiş oldum. Şu an ilk olması sebebiyle, aşırı bir heyecan duygusu içerisinde kendimi ifade etmeye çalışacağım. 🙂

büyümek

Büyümek nedir? Sadece bedenen gelişmek midir? Ya da sadece düşünce olarak ilerlemek midir? Yoksa ikisiyle birden belirli bir olgunluğa ulaşmak mı? Büyüme dediğimiz olgunun içerisinde düşünce yapısı var ise bu sürekli olarak büyüdüğümüz anlamına gelmez mi?

Tüm bunları söylememde ki sebep; ne zaman büyüdüğümü fark etsem, bir zaman sonra aslında büyümediğimi anlamam. Çünkü sürekli bir gelişim içerisinde olan düşüncem, önceki yaptığımı çocukça buluyor ve hâlâ büyüdüğümü söylüyordu. Belki de bu başlığın adı –Ne zaman büyüdüğümü sandım?– olmalıydı.

1- Sünnet

Öyle bir gün düşünün ki karşılaştığınız herkes artık erkek olduğunuzu, kocaman adam olduğunuzu söyleyip size gaz veriyor. Bende inanıyorum tabi, yürüyüşüm değişiyor. Kolları yana açarak kabadayı gibi yürürken altımda etek gibi bir şey var. Olacak şey değil! 🙂 Neyse işte ilk kez o zaman büyüdüğümü sandım.

2- İlk Kız Arkadaş

Okulun ilk yıllarında top sektirerek okula gidip gelirken, ilkokul 5. sınıfta kız arkadaşımla el ele okula gider, aynı şekilde dönerdim. Şimdi ben büyüdüğümü düşünmeyim de kim düşünsün? Ortaokula geçtiğimde farklı okullarda eğitim ve öğretimimize devam edince her şey bitti tabi. Hiç acı çektiğimi de hatırlamıyorum. 🙂

3- Evde Yalnız Kalmaya Başlayınca

Gördüğünüz üzere şu ana kadar hep erkeklik olgusu üzerine büyüdüğümü sanmaktaydım. Küçükken aileniz nereye gitse yanlarında gitmek zorundaydınız. Özellikle anneleriniz benimki gibi güne gidiyorsa offf. Çünkü ebevynlerimiz, evde yalnız kalırsak evi yok edeceğimizi düşünüyordu ve biz minikler bunu hep hissederdik.  Evde ilk ne zaman yalnız kaldığımı hatırlamasamda hissettiğim duyguyu dün gibi hatırlıyorum. Artık güvenilecek, sorumluluk alacak olgunluğa gelmiştim. Yani büyümüştüm..

4- Eve İstediğim Saatte Dönmeye Başlayınca

Bak, bak tezatlığa bak! Evde yalnız kalmaya başladığımda büyüdüğümü sanırken, şimdi de eve gelmeyip istediğim kadar dışarıda takıldığımda büyüdüğümü sanıyorum.

5- Üniversite Yılları

Evde yalnız kalmak, eve geç dönmek derken sırada evden tamamen kopmak vardı. Hemde Adana’dan Kars’a uzunan kocaman bir yol. Eve bağımlı olduğum tek mevzu para, onun dışında alabildiğine özgürüm. Kendi evimi kuruyorum filan baya büyümüşüm.

Bu böyle 6, 7, 8… şeklinde uzar gider. Aslında bugün, düne göre daha büyüğüm.

Lafı daha fazla dolandırıp sizleri sıkmadan konunun benlik kısmını kapatıyorum.  Sizlerde yorum yaparak kendi hikayenizden bir parça sunarsanız süper olur. Benim  özellikle merak ettiğim kişiler; Şafak Çalışkan, Kerim Potuk, Tahsin Sungur ve Mustafa Alnıak. Bu mim’e cevaben kendi hikayelerini anlatırlarsa çok sevinirim.

Sevgi, saygı ve hürmetlerimle..

Kategori:

Yaşam

Etiketler:

, ,