Bana Ait

Zihnimin Dipnotları: Bana Ait Cümleler

Başkalarının dünyasını anlamaya çalışırken, insan en çok kendi içinde yankılanan o ilk ve ham düşünceleri kaçırıyor. Literatürde karşılığı var mı, kafiyeye uyuyor mu ya da bir kalıba sığıyor mu diye bakmadan; sadece o anki zihinsel berraklığımla kağıda (veya bu dijital ekrana) düştüğüm notlar burası.

Burada okuyacağınız her satır, hayatın içinden geçerken üzerime çarpan bir fikrin, bir gözlemin veya bir sorgulamanın tortusudur. Alıntılarla örülü bir dünyada, kendi cümlelerimin sorumluluğunu almayı ve onlara bir yuva kurmayı tercih ettim.

Aşağıdaki liste, zihnimdeki keşifler sürdükçe uzayıp gidecek bir yolculuğun parçaları…

Muhammet Kavlakcı’dan Seçilmiş Düşünceler

Çocuk gibi sevmiştim; saf, temiz, art niyetsiz.
Büyü dediler; olmaz böyle, kirlen, yalan söyle..

Acıyorsa dert etme arkadaş, kırıldığından çok
İnsan olduğunu gösterir…

“Ardına baktığında karanlık bir geçmiş görüyorsan,geleceğe umutla bak.
Unutma! Görebiliyorsan değiştirebilirsinde…”

“Yalnızlığıda al öyle gel kollarıma,
bir gün sen gittiğinde baş başa kalacağız nasılsa..”

Bakıyorumda tarihe her Lider bir gün devrilmiş!
Gönlünün hükümdarı olarak sıramı bekliyorum..

Kelimeler değmiş tenine, bir şiirsin gözlerimde.
Damlalar süzülmüş yanaklarına, su gibisin dudaklarımda..

Ne mutlu, ne mutsuz sadece umutsuz ben.

Bedenlerini değil, fikirlerini buluşturmak isteyen iki insan. Evren’in onlara planlayacağı başka bir zaman diliminde görüşmek üzere ayrıldı.